So young, so damaged

 Próbuję znaleźć siebie, prawdziwą siebie. Obracam się wokół ludzi, których tak naprawdę prawie nie znam. Trzymam z Nimi, bo z kim mam trzymać? Nie mogę przecież być sama. To nie jest na czasie. Nie interesują mnie moje marzenia, aspiracje. Muszę dopasować się do innych. Nie mam wyjścia. Nie chcę zostać sama. Nie mogę zostać sama. Super dziewczyny nie płaczą. G*wno prawda.
Wszyscy płaczemy, nawet jeżeli się do tego nie przyznajemy. Bo jak to? Mam powiedzieć komuś, co mnie dręczy? Mam powiedzieć, że jest mi źle? Przecież wszyscy wokół mają takie świetne, poukładane życie. Są bogaci, mają markowe buty, drogie telefony. Oni nie mogą płakać. Nie mają takiego prawa. Ale kim jestem ja? Cały czas usiłuję się odnaleźć. Nie potrafię, boję się prawdy. Nie chcę się zawieść na samej sobie. Mimo wszystko jednak wierzę. Wierzę i dalej szukam. Wierzę, że kiedyś odnajdę siebie. Wtedy pokażę wszystkim na co mnie stać. Będę ponad wszystkich, ponad wszystko

 Przyrzekłam to sobie. 

Nigdy nie poddam się w walce o moje marzenia.

Nigdy.

W ŻYCIU BOWIEM ISTNIEJĄ RZECZY, O KTÓRE WARTO WALCZYĆ DO SAMEGO KOŃCA